شروع ورزش رزمی به‌ندرت به‌خاطر آمادگی جسمانی شکست می‌خورد و تقریباً همیشه به‌خاطر اولین مانع در ذهن. بسیاری هفته‌ها پشت در می‌ایستند تا وارد شوند، چون نمی‌دانند چه انتظارشان را می‌کشد. این بخش همین ناطمینانی را از میان برمی‌دارد: توضیح می‌دهد جلسهٔ اول چگونه می‌گذرد، برایش به چه چیزی نیاز داری و از کجا می‌فهمی یک ورزش رزمی به تو می‌خورد یا نه.
اینجا به چه پرسش‌هایی پاسخ داده می‌شود
متن‌های مخصوص تازه‌کارها دور چهار پرسش می‌چرخند. نخست انتخاب ورزش: ضربه‌زدن، لگد‌زدن، کشتی یا کار با سلاح بدن‌ها و شخصیت‌های بسیار متفاوتی می‌خواهند. دوم روند اولین تمرین، از گرم‌کردن و تکنیک تا تمرین‌های دونفره. سوم تجهیزات، یعنی چه چیزی واقعاً لازم است و چه چیزی را می‌شود بعداً تهیه کرد. چهارم انتظار از خودت: چه چیزی در هفته‌های اول عادی است، چه درد عضلانی‌ای جزو کار است و کِی بهتر است استراحت کنی.
شروع بدون پیش‌زمینه
ورزش رزمی برای تازه‌کارها به این معنا نیست که همه در یک سطح‌اند. در هر کلاس کسانی با سال‌ها تجربه کنار کسانی در هفتهٔ دوم تمرین می‌کنند. این ضعف نیست، روال معمول است: تکنیک نشان داده می‌شود، آهسته تمرین می‌شود و فقط پس از آن زیر فشار به کار می‌رود. آمادگی جسمانی در تمرین ساخته می‌شود، نه پیش از آن. کسی که صبر کند تا آمادهٔ کافی شود، هرگز شروع نمی‌کند.
تنها چیز مهم این است که مرزهایت را بگویی. یک آسیب قدیمی شانه، یک عمل جراحی در سال گذشته، ناخوشایندی از ضربه به سر: همهٔ این‌ها در صورتی که مربی بداند قابل لحاظ کردن است. هیچ‌کدام دلیل کنار گذاشته‌شدن نیست.
شروع در آخن
در مدرسهٔ هنرهای رزمی و مرکز تناسب اندام شوراکی در آخن چند کلاس برای تازه‌کارها از ۱۶ سالگی باز است. کیک‌بوکسینگ در آخن تکنیک‌های مشت و لگد را ترکیب می‌کند و گروه جداگانه‌ای برای تازه‌کارها و سطح متوسط دارد. بوکس در آخن روی حرکت پا، دفاع و تکنیک مشت تمرکز دارد. وینگ چون در آخن در فاصلهٔ کوتاه با رفلکس کار می‌کند، نه با زور. روی زمین، تأکید اصلی بر BJJ، گراپلینگ و مبارزهٔ زمینی است. اینکه کدام کلاس به تو می‌خورد را در کلاس آزمایشی از همه سریع‌تر می‌فهمی.
همهٔ کلاس‌های شروع را در هنرهای رزمی در آخن پیدا می‌کنی؛ اولین تمرینت را از طریق کلاس آزمایشی رزرو می‌کنی.
