خلاصه: کمربند مشکی در هنرهای رزمی همه‌جا یک معنا ندارد. در بعضی هنرهای رزمی نشانه‌ی یک راه پایه‌ی کامل‌شده است، در بعضی دیگر اصلاً وجود ندارد. کسی که رشته‌ها را مقایسه می‌کند، باید این را بداند پیش از آنکه رنگی را معیار بگیرد.
این نوشته توضیح می‌دهد نظام‌های کمربند از کجا می‌آیند، کدام ورزشها با آن کار میکنند و کدام آگاهانه نه، و پیشرفت خود را بدون رنگ چگونه بسنجید.
کمربند در هنرهای رزمی از کجا می‌آید؟
نظام کمربند رنگی جوان‌تر از آن است که بیشتر کسان فکر میکنند. در پایان قرن 19 در جودوی ژاپن پدید آمد و از آنجا به کاراته، تکواندو و هنرهای رزمی دیگر راه یافت. ایده‌ی اصلی ساده و کاربردی بود: در یک گروه بزرگ باید با یک نگاه معلوم باشد چه کسی تا کجا رسیده، تا تمرین‌های شریکی معقول توزیع شوند.
معمولاً به درجه‌های شاگردی و درجه‌های استادی تقسیم میشود. درجه‌های شاگردی در فاصله‌های نسبتاً کوتاه آزمون می‌شوند، درجه‌های استادی در فاصله‌های هر چه بلندتر. کمربند مشکی در این نظام گذار را نشان می‌دهد، نه پایان را.
کدام ورزشها با کمربند کار میکنند؟
- جودو، کاراته، تکواندو، آیکیدو. نظام‌های کلاسیک کمربند با برنامه‌ی آزمون ثابت، معمولاً وابسته به یک فدراسیون.
- Brazilian Jiu-Jitsu. نظام خودش با رنگ‌های بسیار کم و نوارهای اضافی میان آن‌ها. فاصله‌ها به‌روشنی بلندتر از کاراته است و کمربند مشکی آنجا معمولاً سال‌های زیادی طول می‌کشد.
- بوکس، کیکبوکسینگ، MMA. بدون کمربند. پیشرفت با گروههای تمرین، سطح Sparring و برای کسانی که به میدان می‌روند با رده‌های مسابقه نشان داده میشود.
- Kali و Escrima. یکدست نیست. بعضی سلسله‌ها درجه می‌دهند، بعضی با مرحله‌های آموزشی کار میکنند و بعضی هیچ‌کدام.
چرا هنرهای رزمی مدرن اغلب بدون کمربند می‌گذرند؟
در ورزش‌هایی که Sparring منظم دارند، رنگ زائد است، چون سطح توان هر هفته به هر حال دیده میشود. کسی که چهار ماه در کیکبوکسینگ است، برای دانستن جایگاهش به نوار روی کمربند نیاز ندارد: روزمره‌ی تمرین به او می‌گوید.
نکته‌ی دوم هم هست. نظام‌های کمربند فقط وقتی کار میکنند که برنامه‌ی آزمون ثابت باشد. جایی که تکنیک‌هایی از رشته‌های مختلف کنار هم می‌آیند و با زمان تغییر میکنند، تعریف چنین برنامه‌ی ثابتی بدون منجمد کردن محتوا دشوار است.
برای همین نبود نظام کمربند نه نشانه‌ی کیفیت است و نه کمبود. تصمیمی است درباره‌ی اینکه پیشرفت چگونه دیده شود.
نزد ما در آخن چگونه است؟
تمرین ما زیر اندیشه‌ی Jeet Kune Do از Bruce Lee است: روش ثابتی نیست، بلکه وظیفه‌ی برداشتن آنچه کار می‌کند و سازگار شدن است. در طول هفته در تمرین بزرگسالان 27 رشته‌ی ورزش رزمی و هنر رزمی کنار هم می‌آیند، از جمله بوکس، کیکبوکسینگ، Grappling و Kali.
در کیکبوکسینگ گروههای جداگانه برای تازه‌کارها و سطح میانی و برای پیشرفته‌ها و مبارزان هست، در MMA در آخن واحدهای Sparring با سطح واقعی توان هماهنگ می‌شوند. برای کودکان و نوجوانان گروههای سنی Panda از 3 تا 5 سال، Ninja از 6 تا 8 سال و Samurai از 9 تا 15 سال هست، در تمرین نوجوانان علاوه بر آن بر اساس مرحله‌های توان و رشد تقسیم میشود.
کمربند و آزمون نزد ما در گروه Panda (3 تا 5 سال)، گروه Ninja (6 تا 8 سال) و گروه Samurai (9 تا 15 سال) هست. در Wing Chun و در Kali (مبارزه با چوب) آزمون هست. هر 5 تا 8 ماه آزمون گرفته میشود. در بقیه‌ی کلاس‌های بزرگسالان، از جمله کیکبوکسینگ و MMA، کمربند و آزمون نیست.
پیشرفت خود را واقعاً با چه می‌سنجید؟
معیارهای صادقانه‌تر به هر حال چیز دیگری‌اند تا یک رنگ:
- گرم‌کردن شما. آنچه در هفته‌ی اول شما را به مرز می‌رساند، در هفته‌ی دهم بخش آسان است.
- نفس‌کشیدن شما در Sparring. تازه‌کارها نفس را حبس میکنند. وقتی آرام نفس می‌کشید، چیزی بنیادین عوض شده است.
- نگاه به جلو. روزی دیگر به پاها یا دست‌های شریک نگاه نمی‌کنید، بلکه حرکت را در حال آمدن می‌بینید.
- اصلاح‌ها. کوچک‌تر و ظریف‌تر می‌شوند. این نشانه‌ی بهتری است تا اینکه کاملاً قطع شوند.
- شریک‌ها. وقتی باتجربه‌ترها دوست دارند با شما کار کنند، این درباره‌ی جایگاه شما بیش از هر آزمونی می‌گوید.
اگر نظام کمربند برایتان مهم باشد چه؟
این معیاری مشروع است، به‌ویژه برای کودکان: یک هدف دیدنی هر چند ماه یک‌بار بسیاری را برمی‌انگیزد. اگر برای شما همین نقطه‌ی تعیین‌کننده است، در کلاس آزمایشی آشکارا بگویید. ارزشی ندارد نیم سال تمرین کنید و بعد بفهمید انتظار با پیشنهاد نمی‌خواند.
برای بقیه صدق می‌کند: ببینید در یک کلاس چگونه آموزش داده میشود، با تازه‌کارها چگونه رفتار میشود و آیا اصلاح میشود. این است که پیشرفت شما را تعیین می‌کند، نه پرسش اینکه دور کمر چه می‌بندید.
اینکه یک نظام کمربند کاملاً محاسبه‌شده چه شکلی دارد را نظام درجه‌بندی Deutscher Judo-Bund (به آلمانی) با درجه‌های Kyu و Dan نشان می‌دهد.
بیایید و ببینید
دو کلاس آزمایشی رایگان و بدون تعهد است. از جلسه‌ی دوم برای پرسش‌هایی استفاده کنید که بعد از اولی دارید، از جمله درجه‌بندی‌ها. ما در Jülicher Straße 216 در آخن تمرین می‌کنیم.
رزرو جا
رزرو جلسه آزمایشی
دو جلسه رایگان امتحان کن، بدون تعهد و بدون قرارداد. کلاس و زمان دلخواهت را همین‌جا انتخاب کن، بدون رفتن به صفحه دیگر.
برنامه کلاسها
هفته تو در دوجو
یک روز را انتخاب کن یا نمای تقویم را عوض کن.
زمانها بلافاصله فیلتر می‌شوند.
تمرین‌های موجود
تمرین‌های روز انتخاب‌شده
بدون کلاس، بدون برنامه ثابت
امتحان باشگاه تناسب اندام
فقط یک روز انتخاب کن و در ساعت‌های کاری ما بیا. تا هر زمان که بخواهی تمرین می‌کنی.
- تمرین آزاد با دستگاه‌ها
- بدون ساعت ثابت
- رایگان و بدون تعهد
ساعت کاری: دوشنبه تا جمعه 09:00 تا 12:00، دوشنبه تا جمعه 16:00 تا 21:00، شنبه 12:00 تا 17:00
اینکه یک شب تمرین چگونه می‌گذرد در صفحه‌ی کلاس آزمایشیآمده است. نوشته‌های پس‌زمینه‌ی بیشتر را در بخش راهنما دانش هنرهای رزمیمی‌یابید، و اگر پرسش کلاس هنوز باز است، کدام ورزش رزمی برای من مناسب استکمک می‌کند.
پرسش‌های متداول درباره‌ی کمربند و درجه
کمربند مشکی چقدر طول می‌کشد؟
این کاملاً به هنر رزمی و فدراسیون بستگی دارد. در کاراته چند سال معمول است، در Brazilian Jiu-Jitsu به‌روشنی بیشتر. عدد عمومی‌ای وجود ندارد.
آیا کیکبوکسینگ و MMA کمربند دارند؟
معمولاً نه. این ورزشها با گروههای تمرین و در مسابقه با ردهها کار میکنند. سطح توان در Sparring دیده میشود.
آیا نزد شما آزمون کمربند هست؟
بله، در بعضی کلاسها: کمربند و آزمون در گروههای Panda، Ninja و Samurai، آزمون در Wing Chun و در Kali. هر 5 تا 8 ماه آزمون گرفته میشود.
آیا میتوانم کمربند یک مدرسهی دیگر را بیاورم؟
اینکه سابقهی قبلی آیا و چگونه محاسبه میشود، از مدرسهای به مدرسهی دیگر فرق دارد. پیشینهی خود را در گفتوگوی اول مطرح کنید، آنوقت مستقیم روشن میشود.
فرزندم حتماً کمربند می‌خواهد. چه توصیه می‌کنید؟
در هر سه گروه کودکان کمربند و آزمون هست، هر 5 تا 8 ماه. در کلاس آزمایشی بی‌تعارف مطرح کنید.
